مس به یک مؤلفه ژئوپلتیکی در اقتصاد جهانی تبدیل شده است

فرهنگ اقتصاد _ به نقل از پایگاه خبری مس‌پرس؛ دکتر نگاهداری در رویداد ملی ایده‌های نوآورانه و فناورانه زنجیره ارزش مس تاکیدکرد: از منظر بین‌المللی، مصرف جهانی مس طی دو دهه گذشته رشدی چشمگیر داشته و از ۱۵ میلیون تن به ۳۳ میلیون تن در سال رسیده است. پیش‌بینی‌ها نیز تداوم این روند افزایشی را نشان می‌دهد.

جایگاه جهانی مس و ظرفیت‌های ایران

وی با اشاره به جایگاه ایران در حوزه ذخایر مس افزود: در کشور حدود ۲۳ میلیون تن ذخیره قطعی مس شناسایی شده و ایران با در اختیار داشتن حدود ۲.۳ درصد از حجم ذخایر جهانی، در رتبه دهم دنیا قرار دارد که مزیتی راهبردی برای اقتصاد معدنی کشور محسوب می‌شود.

نگاهداری با تأکید بر اهمیت دانش، فناوری و توسعه در صنعت مس تصریح کرد: تولید سالانه حدود ۳۰۰ هزار تن کاتد مس نشان می‌دهد که کشور در این حوزه به سطح قابل قبولی از توان فنی و صنعتی دست یافته است.

رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس با اشاره به نقش شرکت ملی صنایع مس ایران در زنجیره تولید گفت: حدود ۹۰ درصد کاتد کشور توسط شرکت ملی مس تولید می‌شود و این تمرکز و یکپارچگی، مزیتی است که در برخی صنایع دیگر مانند فولاد کمتر مشاهده می‌شود.

مزیت‌های رقابتی و الزامات توسعه

دکتر نگاهداری همچنین به مزیت انرژی‌بر نبودن صنعت مس اشاره کرد و گفت: در شرایط فعلی، صنعت مس نسبت به بسیاری از صنایع معدنی و فلزی، نیاز کمتری به انرژی دارد که این موضوع خود یکی از مزیت‌های مهم و رقابتی این صنعت به شمار می‌رود.

وی با تأکید بر ضرورت نوآوری و نگاه راهبردی عنوان کرد: صنعت مس کشور نیازمند تدوین و توسعه یک استراتژی جامع است؛ استراتژی‌ای که نوآوری را به‌عنوان موتور محرک توسعه در نظر بگیرد.

رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس در ادامه با اشاره به تعاملات بین‌المللی اظهار کرد: در روابط و تعاملات بین‌المللی باید توسعه زنجیره ارزش مس را دنبال کرده و بتوانیم از جایگاه صرف صادرات مواد خام عبور کرده و به صادرکننده محصولات با ارزش افزوده بالا تبدیل شویم.

سرمایه انسانی و هم‌افزایی

دکتر نگاهداری با تأکید بر اهمیت همدلی و هم‌افزایی در صنعت مس گفت: همه باید این باور را داشته باشند که با همدلی و نگاه مشترک، صنعت مس می‌تواند به سمت جذب نیروهای نخبه حرکت کند. فراموش نکنیم که یکی از مهم‌ترین بسترهای جذب نیروی متخصص در کشور، همین صنعت مس است.

وی تأکید کرد: باید نگاه جزیره‌ای را کنار گذاشت؛ اجزای مختلف تنها زمانی می‌توانند در کنار هم موفق عمل کنند که هم‌افزایی واقعی میان آن‌ها شکل بگیرد.