فرهنگ اقتصاد ـ نشست خبری مدیرعامل شرکت پتروشیمی مارون با خبرنگاران تخصصی حوزه نفت، گاز و پتروشیمی، پس از برگزاری مجمع عمومی عادی سالیانه این شرکت، تنها جلسه‌ای برای تشریح عملکرد مالی و برنامه‌های تولیدی نبود؛ بلکه روایت روشنی از تاب‌آوری، مسئولیت‌پذیری و تعهد صنعتگرانی بود که حتی در روزهای جنگ و بحران، سنگر تولید را ترک نکردند.
آنچه در سخنان مدیرعامل پتروشیمی مارون بیش از هر موضوع دیگری برجسته شد، تصویری از کارکنان و متخصصانی بود که در سخت‌ترین شرایط، حفظ تأسیسات، تجهیزات و استمرار تولید را مسئولیتی فراتر از یک وظیفه اداری و سازمانی می‌دانستند.
“وقتی اتاق‌های کنترل خالی نشد”
مدیرعامل پتروشیمی مارون با اشاره به شرایط جنگ و اختلال در برق، آب و یوتیلیتی‌های مجتمع گفت که در نخستین لحظات بحران، شرکت با توقف‌ها و شرایط عملیاتی پیچیده‌ای مواجه شد.
با وجود تخلیه نیروهایی که حضورشان ضرورت عملیاتی نداشت، تعدادی از کارکنان و نیروهای متخصص مجتمع در محل باقی ماندند تا واحدهای عملیاتی، توربین‌ها، کمپرسورها و تجهیزات حساس به‌صورت ایمن مدیریت شوند.
در شرایطی که خانواده‌ها نگران بودند و منطقه با تهدیدهای امنیتی و صدای انفجار مواجه بود، نیروهای عملیاتی اتاق‌های کنترل را ترک نکردند تا از آسیب‌های احتمالی و وقوع خسارت‌های گسترده‌تر جلوگیری شود.
این بخش از سخنان مدیرعامل، تصویری روشن از تعهد حرفه‌ای و سرمایه انسانی صنعت ایران بود؛ انسان‌هایی که در سخت‌ترین لحظات، حفاظت از سرمایه‌های ملی و استمرار تولید را بخشی از امانت حرفه‌ای خود دانستند.
“غیرت صنعتی در روزهای بحران”
مدیرعامل مارون با قدردانی ویژه از کارکنان مجتمع، از حضور نیروهای عملیاتی در روزهای پرالتهاب جنگ سخن گفت؛ نیروهایی که حتی پس از هشدارهای امنیتی و احتمال حملات مجدد، مسئولیت خود را رها نکردند.
به گفته وی، کارکنان ضروری مجتمع با آگاهی از شرایط خطرناک، در واحدهای عملیاتی باقی ماندند تا فرآیند خروج ایمن تجهیزات از سرویس و حفاظت از تأسیسات تکمیل شود.
“این رفتار را نمی‌توان تنها در چارچوب وظیفه سازمانی تعریف کرد؛ این صحنه‌ها جلوه‌ای از غیرت صنعتی، وطن‌دوستی، احساس مسئولیت و اخلاص نیروهایی است که حفظ تولید و سرمایه‌های کشور را بر نگرانی‌ها و آسایش شخصی مقدم دانستند.”
پس از پایان بحران نیز عملیات تعمیرات، بازسازی و اورهال با سرعت آغاز شد و مارون توانست در مدت کوتاهی برای بازگشت به مدار تولید آماده شود.

مدیرعامل شرکت همچنین از نقش مارون در کمک به پایداری سایر واحدهای منطقه از طریق تأمین بخار، هیدروژن و برخی محصولات مورد نیاز سخن گفت؛ اقدامی که نشان داد تاب‌آوری صنعتی تنها به حفظ تولید یک شرکت محدود نمی‌شود و در شرایط بحران، همکاری میان صنایع برای حفظ زنجیره تولید نیز اهمیت راهبردی دارد.

“هدف‌گذاری تولید بالای ۸۰ درصد ظرفیت اسمی”
مدیرعامل پتروشیمی مارون در پاسخ به پرسشی درباره چشم‌انداز تولید سال جاری و آثار جنگ و محدودیت‌های انرژی اعلام کرد که شرکت با وجود توقف‌های ناشی از بحران و محدودیت شبکه برق، تلاش کرده تولید را به‌تدریج افزایش دهد.
وی اظهار امیدواری کرد در صورت عدم وقوع شرایط غیرمنتظره، پتروشیمی مارون بتواند تا پایان سال بیش از ۸۰ درصد ظرفیت اسمی تولید خود را محقق کند.
به گفته وی، روند تولید و فروش شرکت در ماه‌های اخیر رو به بهبود بوده و مجموعه با شرایط جدید و محدودیت‌های موجود سازگاری بیشتری پیدا کرده است.
مدیرعامل مارون همچنین با اشاره به فروش نزدیک به ۱۳ هزار میلیارد تومان در یک ماه و حدود ۴۰ همت فروش طی چهار ماه، تأکید کرد که استمرار این روند به شرایط عمومی کشور، تأمین انرژی، وضعیت صادرات و ثبات زیرساخت‌ها وابسته است.
“مدیریت محدودیت انرژی و سرمایه‌گذاری برای آینده”
محدودیت برق یکی از چالش‌های جدی صنعت در ماه‌های اخیر بوده و پتروشیمی مارون نیز برای مدیریت شرایط، ناچار به تنظیم فعالیت برخی تجهیزات و واحدهای تولیدی شده است.
با این حال، شرکت برای کاهش وابستگی به شبکه برق، برنامه‌هایی را در دستور کار قرار داده است.
از جمله این اقدامات می‌توان به نیروگاه خورشیدی ۵.۵ مگاواتی در مجتمع و یک نیروگاه حدود ۴۰ مگاواتی در اهواز اشاره کرد که طبق اعلام مدیرعامل، در مسیر آماده‌سازی و بهره‌برداری قرار دارند.
پروژه دیگری نیز در حوزه انرژی خورشیدی آغاز شده که بخشی از اجرای آن تحت تأثیر شرایط جنگی قرار گرفته است.
این اقدامات بیانگر تلاش مارون برای افزایش پایداری تولید و کاهش آسیب‌پذیری در برابر محدودیت‌های انرژی است.

“توسعه در مارون متوقف نشده است”

*”در بخش دیگری از نشست، آخرین وضعیت پروژه‌های توسعه‌ای شرکت مورد بررسی قرار گرفت.”*
مدیران مارون تأکید کردند که با وجود دشواری‌های اقتصادی، تحریم‌ها و محدودیت‌های تأمین مالی، پروژه‌های توسعه‌ای شرکت متوقف نشده‌اند و از طریق افزایش سرمایه و استفاده از منابع داخلی، مسیر اجرای آنها ادامه دارد.
پروژه‌هایی از جمله توسعه واحدهای موجود، پروژه لاله، طرح جمع‌آوری گازهای مشعل و بهینه‌سازی تجهیزات و توربین‌ها از جمله برنامه‌هایی بود که در این نشست مورد اشاره قرار گرفت.
در طرح جمع‌آوری گازهای مشعل نیز بخشی از اقدامات اجرایی و عملیاتی انجام شده و مراحل بعدی پروژه با هدف افزایش ظرفیت و ارتقای تجهیزات در دست اجراست.

“دکتر قنبری: توسعه با خوراک، فناوری، سرمایه و بازار”
در ادامه نشست، دکتر قنبری، رئیس هیئت‌مدیره پتروشیمی مارون، نیز با تشریح چالش‌های توسعه در صنعت پتروشیمی کشور، بر ضرورت تقویت خوداتکایی در حوزه تأمین مالی و دانش فنی تأکید کرد.
وی توسعه صنعت پتروشیمی را وابسته به چهار مؤلفه اصلی دانست: “خوراک، فناوری، تأمین مالی و بازار.”
به گفته وی، صنعت پتروشیمی کشور امروز در هر چهار حوزه با چالش‌هایی مواجه است؛ از محدودیت خوراک و دشواری دسترسی به فناوری‌های جدید گرفته تا مشکلات تأمین مالی خارجی و پیچیدگی بازارهای صادراتی.
دکتر قنبری با اشاره به محدودیت‌های ناشی از تحریم‌ها تأکید کرد که صنعت پتروشیمی ایران بیش از گذشته نیازمند تولید دانش فنی، بومی‌سازی فناوری، مهندسی داخلی و استفاده از توان سازندگان ایرانی است.
وی همچنین به دشواری تأمین مالی پروژه‌های بزرگ اشاره کرد و گفت محدود شدن خطوط اعتباری خارجی، شرکت‌ها را ناچار کرده است برای تأمین منابع مورد نیاز خود به سود انباشته، افزایش سرمایه، بازار سرمایه و منابع داخلی تکیه کنند.
به باور وی، در چنین شرایطی، حفظ بخشی از منابع شرکت‌ها برای تکمیل پروژه‌های توسعه‌ای و سرمایه‌گذاری برای آینده، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است.

“نگاه فرهنگ اقتصاد”: تاب‌آوری و خوداتکایی، دو بال آینده مارون”
نشست خبری پتروشیمی مارون را نمی‌توان صرفاً گزارشی از تولید، فروش، سود و پروژه‌های توسعه‌ای دانست؛ آنچه در روایت مدیرعامل و مدیران این شرکت شنیده شد، تصویری از واقعیت امروز صنعت ایران است.
صنعت ایران با یک مدیر موفق به تنهایی پیش نمی‌رود؛ این تیم‌های موفق، متخصصان متعهد و هزاران نیرویی هستند که آینده صنعت را می‌سازند.
روزهای جنگ شاید بهترین آزمون برای اثبات این واقعیت بود؛ زمانی که کارکنان عملیاتی با وجود نگرانی خانواده‌ها، هشدارهای امنیتی و احتمال وقوع حملات مجدد، مسئولیت خود را رها نکردند تا واحدهای صنعتی به‌صورت ایمن مدیریت شوند و سرمایه‌های ملی از آسیب بیشتر مصون بمانند.
در چنین لحظاتی است که ارزش واقعی سرمایه انسانی آشکار می‌شود؛ سرمایه‌ای که در ترازنامه شرکت‌ها عدد مشخصی ندارد، اما گاه از میلیاردها تومان تجهیزات و دارایی نیز ارزشمندتر است.
از سوی دیگر، سخنان دکتر قنبری درباره چهار ضلع توسعه یعنی خوراک، فناوری، تأمین مالی و بازار، یک واقعیت مهم را یادآوری می‌کند؛ اینکه توسعه صنعت پتروشیمی در شرایط امروز، بدون حرکت جدی به سمت خوداتکایی در دانش فنی و تأمین سرمایه داخلی، مسیری دشوار و پرهزینه خواهد بود.

مارون در چنین شرایطی، هم‌زمان در دو جبهه تلاش می‌کند؛ از یک‌سو حفظ تولید در برابر جنگ، محدودیت انرژی و بحران‌های پیش‌بینی‌ناپذیر و از سوی دیگر، ساخت آینده با تکیه بر سرمایه داخلی، دانش فنی، بومی‌سازی و توسعه.

“پیام این نشست روشن است؛ صنعت ایران را تنها ماشین‌آلات و سرمایه‌های مالی حفظ نمی‌کنند. آنچه در سخت‌ترین روزها چراغ تولید را روشن نگه می‌دارد، تعهد، تخصص، غیرت، مسئولیت‌پذیری و وطن‌دوستی صنعتگرانی است که حتی در میانه بحران نیز از سنگر تولید عقب‌نشینی نمی‌کنند.”
“*تولید در ایران، تنها یک فعالیت اقتصادی نیست؛ در روزهای سخت، به میدان مسئولیت ملی تبدیل می‌شود و آینده آن نیز بر دو پایه اساسی تاب‌آوری در بحران و خوداتکایی در توسعه استوار خواهد بود.*”
گزارش از:بهمنی